അമ്മു ,
നിന്നെ കാണാന് വല്ലാതെ ആഗ്രഹം തോനുന്നു….നിമിഷങ്ങള്കെല്ലാം മണികൂരുകളുടെ ദായിര്ഖ്യം…ഓരോ നിമിഷത്തിലും നിന്റെ കണ്ണുകളിലെ കുസൃതി , ചുണ്ടുകളിലൂരാരുള്ള ആ പുഞ്ചിരി , നെറ്റിയിലേക്ക് വീണു കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകള് , കുട്ടിത്തം കലര്ന്നിരുന്ന നിന്റെ സംസാരം, എല്ലാം എന്റെ ഓര്മയില് കടന്ന്നു വരുന്നു …ഈ വിരഹം അസഹനീയം എന്ന് ഞാന് തിരിച്ചറിയുന്നു …കേള്ക്കുന്ന പാട്ടുകളില് ഓരോന്നും നിന്നെ കുറിച്ചുള്ളതാണ് എന്ന് തോന്നുന്നു.... കാണുന്ന കാഴ്ചകളോ, അതിഇലും നിന്നെ അല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഞാന് കാണുന്നില്ല... നിന്റെ ഒരു വാക്ക് കേള്ക്കാന് ഞാന് ഒരുപാട് കൊതിച്ചു …എന്നാല് നീയോ, യാത്ര പറഞ്ഞു പോയതോടെ എല്ലാം മറന്നുവോ? ഞാന് എന്റെ ജീവിതത്തില് കേട്ടിട്ടുള്ള നുണകളില് എനിക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപെട്ടത് "ഐ ലവ് യൂ" ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞതിന് എന്നെ ശാസിച്ചവള് നീ, അതിനു ഒരു ദിനം മുഴുവന് പിണങ്ങിയിരുന്നവളും നീ, ആ നീ ഇപ്പോള് ആ ഒരു വാക്യം സത്യം ആയിരുന്നു എന്ന് തെളിയിക്കുകയാണോ നിന്റെ ദീര്ഘ മൌനത്തിലൂടെ?
നിന്നെ ഞാന് ഒരിക്കലും കുററപെടുത്തി ല്ല... കാരണം നിന്നെ എന്നിലെക്കടുപിച്ചത് എന്റെ തകര്ന്ന പ്രണയ കഥ ആയിരുന്നു...ഒരു ദീര്ഘ പ്രണയ തകര്ച്ചക്ക് ശേഷം ഇനി ഒന്ന് കൂടി വയ്യ എന്ന് കരുതി തകര്നിരുന്ന എന്നെ വീണ്ടും ആ ദിവ്യമായ വികാരത്തിലേക്ക് വലിച്ചടുപിച്ചത് നിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ കുസൃതി ആയിരുന്നു..നിന്റെ ആ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി ആയിരുന്നു ..അത് കാന്നാതിരിക്കാന് ശ്രമികാതിരുന്നത് എന്റെ തെറ്റ്….. ഒരുപടകലാന് ശ്രമിച്ച എന്നെ നീ സ്നേഹം കൊണ്ടും വിദൂഒര സാമീപ്യം കൊണ്ടും അടുപിക്കാന് ശ്രമിച്ചപോള് അതില് നിന്നും ശക്തിയുക്തം ഓടി രക്ഷപെടാതിരുന്നതും എന്റെ തെറ്റ്... ഒടുവില് സ്വദവേ ദുര്ബലന് ആയ ഞാന് വീണ്ടും പ്രണയത്തിലായി …. അതും എന്റെ തെറ്റ് …സംഭവിച്ച തെറ്റുകളില് നിന്നെല്ലാം ഒരു പാഠവും പഠികാതെ വീണ്ടും തെറ്റുകളില് എത്തി ചേര്ന്നതും എന്റെ തെറ്റ് …നീ എന്നെ പ്രണയത്തിന്ടെ അത്യുന്നതിയില് എത്തിച്ചു …ഒരു നിമിഷം പോലും നിന്നെ പിരിയാനാവാത്ത വിധം ആ ബന്ധം വളര്ന്നു..അങ്ങിനെ വളരാന് കാരണവും എന്റെ തെറ്റ് …ഇതിലെല്ലാം ഉപരി ദന്ത ഗോപുരതിലിരികുന്ന നിന്നെ, തോളില് മാറാപ് മാത്രം ഉള്ള ഞാന് സ്നേഹിച്ചു …അത് ഒരിക്കലും മാപ്പ് കൊടുക്കാന് പറ്റാത്ത തെറ്റ് ….രാജകുമാരിയായവളെ വെറും ഒരു പ്രജ പ്രണയിക്കാന് പാടില്ല എന്ന അലിഖിത നിയമം കാറ്റില് പറത്തിയത് അതിലും വലിയ തെറ്റ് …ഇപ്പോള് അതെല്ലാം എന്റെ തെറ്റായിരുന്നു എന്ന് നിനക്കും തോന്നുന്നുവോ?
ഇത്രയും തെറ്റ് ചെയ്തിട്ടും നിന്റെ ഒരു വാക്ക് കേള്ക്കാനായ് വീണ്ടും കാത്തിരുന്നത് എന്റെ വേറെ ഒരു തെറ്റ്.എല്ലാ തെറ്റുകളും ഞാന് എല്കുന്നു എന്റെ പ്രിയപെട്ടവളെ …ഈ തെടുകളെല്ലാം ഒരു വേദനയായി എന്റെ ഉള്ളില് പടരട്ടെ …മരണം ആ വേദനക്ക് ഒരു പരിഹാരം ആകുമോ ? ഞാന് ആശിക്കുന്നു എന്റെ സ്ഥിരബുദ്ധി ഇല്ലത്തായിരുന്നെങ്കില് … നീയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും എന്റെ മനസ്സില് വരാത്ത വിധം എന്റെ ഓര്മ ശക്തി നശിചിരുന്നെന്ക്കില് ….നീ ഒന്നുമറിയാതെ ജീവിക്കുക ..സസന്തോഷം …ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ സുഗങ്ങളും നേരുന്നു നിനക്ക് ഞാന് …എന്റെ ഓര്മയുടെ തുള്ളി പോലും നിന്റെ മനസ്സില് മഴയായി പെയ്യാതിരിക്കട്ടെ …..
നിന്റെ ..
നിന്റെ മാത്രം …
എ. ജെ.
No comments:
Post a Comment