മാപ്പ്

ഇടക്ക് ഒഴിവു വേളകളില്‍ ചുമ്മാ ഇരിക്കുമ്പോള്‍ എന്താണ് എന്നറിയില്ല ...വല്ലാത്ത സങ്കടം വരും....കണ്ണ് നിറയാന്‍ തുടങ്ങും....എന്തിനെയോ വല്ലാതെ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു എന്നൊരു തോന്നല്‍ വരും....അങ്ങിനെ ഒന്നുമില്ല എന്ന് ആശ്വസിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കും.....പക്ഷെ കണ്ണ് നീരിനു  ആശ്വാസം കിട്ടുമ്പോഴേക്കും കവിളിലൂടെ ചാലുകള്‍ തീര്‍ത്തിടുണ്ടാവും... എന്‍റെ സമ്മതം കൂടാതെ തന്നെ അത് യാത്ര തുടങ്ങിയിടുണ്ടാവും  ,,,,ഉപ്പു രസം ചുണ്ടില്‍ അറിയാന്‍ തുടങ്ങിയിടുണ്ടാവും... കണ്ണിന്റെ ദുഃഖം മൂക്കിനും പകര്‍ന്നിടുണ്ടാവും....ഇന്നെന്‍റെ അമ്മു എന്നോട് ഒരു നിമിഷം പിണങ്ങിയപോഴ്ക്കും അതെ ഉപ്പ് രസം ഞാന്‍ അറിഞ്ഞു....എന്തിനെയോ മിസ്സ്‌ ചെയ്യുന്നു എന്ന് തോനിയിരുന്നത് അമ്മുവിനെ ആയിരുന്നു എന്ന് ഞാന്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു...അവളാണ് എന്‍റെ സ്വത്വം പോലും എന്ന് ഞാന്‍ അറിയുന്നു...ഞാന്‍ അപൂര്നനാണ് എന്ന് മനസിലാക്കുന്നു.....എന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട അമ്മു,  മനപൂര്‍വം അല്ലാതെയാനെങ്കിലും  നിന്നോട്  പിണങ്ങിയ അല്ലെന്ക്കില്‍ നിനകെന്നോട് ദേഷ്യം തോന്നനുണ്ടായ കാരണം ഉദ്ഭവിച്ച ആ നിമിഷത്തെ ഞാന്‍ വെറുക്കുന്നു....ഞാന്‍ ഞാന്‍ ആവുന്നത് എന്‍റെ തിരക്കിട്ട ദിനങ്ങള്കിടയില്‍ ഇങ്ങനെ ഒന്ന് കരയുമ്പോള്‍ ആണ്.... അല്ലെങ്കില്‍ ഒന്ന് പൊട്ടി ചിരികുമ്പോള്‍ ആണ് ......എന്‍റെ വികാരങ്ങള്‍ക് നിറം വരുന്നത് ആ നിമിഷങ്ങളില്‍ ആണ്...എന്‍റെ വിചാരങ്ങള്‍ക് ചിറകു മുളക്കുന്നതും അപ്പോള്‍ തന്നെ .... ഇതെഴുതി തീര്‍ന്ന്ട്ടും എന്‍റെ അശ്രു പ്രവാഹം നിലയ്ക്കുന്നില്ല   എന്‍റെ ഈ അശ്രുക്കള്‍  ഞാന്‍ നിന്റെ പാദത്തില്‍ അര്‍പിക്കട്ടെ....എന്നോട് ക്ഷമിക്കൂ പ്രിയപെട്ടവളെ .......എല്ലാ തെറ്റുകള്‍ക്കും മാപ്പ്